مسلماً هر جامعه اي با توجه به مباني شناختي و ارزشي حاكم بر آن تفسيرهاي ويژه اي از بايسته هاي مديريت دارد كه خط مشي اصلي شيوه هاي مديريتي آن جامعه را تعيين مي كند .

ما در سال صدها مورد تصادف منجر به فوت، ضرب و جرح هاي غير عمد و ...داريم كه بابت ديه آنها دهها ميليارد تومان صرف مي شود، قربانيان اين گونه جرائم و خانواده هاي آنان كه واقعا نياز مالي نداشته باشند مي توانند جهت اين وجوه را به سمت كارهاي عام المنفعه سوق داده و آباداني و زندگي را جاري سازند همان كاري كه«مرگ مغزي ها»در اهداء«اعضاء سالم بدن»به نيازمندان و درماندگان انجام داده و با مرگ خود چندين نفر را حيات دوباره مي بخشند. بياييد همه با هم زيبايي ها، مهرها، محبت ها را جايگزين كينه ها و دشمني ها كنيم و از زندگي سراسر اميد لذت ببريم.

اميد در بين جواناني كه سالهاست جوياي كارند و به هر دري مي زنند با موانع مهم اداري روبرو مي شوند و دلهره در بين نخبگاني كه احساس مي كنند جامعه اداري ما ظرفيت هضم اين همه اختيارات را ندارد .

اصولا مجازات خود هدف نيست بلكه ابزاري جهت اصلاح جامعه و پاكسازي آن از لوث افراد معارض قانون و ناسازگار با اجتماع و يا به تعبير امروز« اشرار و متجاوزين به حقوق مردم» مي باشد. يعني هدف رسيدن به جامعه‏اي سالم با استفاده از ابزارهايي نظير مجازات هاست.

مظفر الوندي دراين يادداشت مي نويسد: پس از پخش فيلم زورگيري اشرار در يكي از خيابان هاي تهران و پخش آن از شبكه هاي مجازي، موجي از نگراني جامعه را فرا گرفت و به سرعت مقامات مسوول قضايي و انتظامي واكنش نشان داده و دستور برخوردهاي لازم را صادر كردند.