مقاله
29 آذر 1399 13:46:17
بالهای سوخته در آتش تحریم
آمریکا و اروپا به کرات ایران را متهم به نقض حقوق بشر کرده اند تا از این طریق، مبنایی برای مداخله گری در امور داخلی و اعمال فشارهای حداکثری، فراهم آورند؛ در آخرین اقدام، اتحادیه اروپا با دستاویز قرار دادن برخی آراء قضایی امنیتی، صدور قطعنامه علیه تهران و تحریم علیه مقامات را در دستور کار خود قرار داده است. اما فارغ از اینکه چقدر این اتهامات به جای نیات عمیق بشردوستانه، با مقاصد و مطامع سیاسی همراه هستند، سئوال محوری این است که چگونه می¬توان در مقام سرزنشگری، اقداماتی که خود پیشتر علیه حقوق بشر، مرتکب شده اند یا در قبال آن سیاست سکوت را پیشه کرده اند، نادیده انگاشت.

تحریم های ظالمانه سالهای اخیر در ابعاد مختلف، پیامدهای ناخوشایندی را برای کشور به دنبال داشته است که مهمترین و اصلی ترین آن ها را می توان متوجه بُعد سلامت و درمان، دانست. به رغم دفاعِ بی مبنای آمریکا در خصوص اینکه دارو و غذا در لیست تحریم ها قرار ندارند، این تحریم ها از طرق مختلفی چون مشکلات ناشی از مبادله با شرکت های تأمین کننده، نقل و انتقال ارز، افزایش چشمگیر قیمت ها، کمیابی و نایابی برخی اقلام دارویی، بازار سیاه و خطر داروهای بی کیفیت و تاریخ گذشته، بر نظام سلامت کشور سایه افکنده است.
بر این اساس نوعی نقض سیستماتیک حقوق بشر در خصوص بیماران خاص، سرطانی و به طور ویژه بیماران مبتلا به ای. بی. موسوم به پروانه ای، پدیدار شده است؛ آنطور که سال گذشته بنا به گزارش مدیرعامل خانه ای. بی. ایران، 15 کودک بیگناه به خاطر عدم امکان واردات پانسمان میپلکس و درد و رنج و عفونت ناشی از آن، به کام مرگ کشیده شدند و در آتش تروریسم اقتصادی آمریکا سوختند. در این موردِ اخیر، مشکل ورود دارو نه فقط نقل و انتقال ارز بلکه به صراحت از سوی شرکت منحصر تأمین کننده دارو، قرار داشتن ایران در لیست تحریم ها اعلام شده بود. نگارنده این سطور به عنوان دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک سال گذشته در یکی از مراکز نگهداری کودکان بهزیستی در استان قم با کودکان مبتلا به ای.بی ملاقات داشتم و وضعیت تشدید و وخامت حال این کودکان معصوم را از نزدیک مشاهده کردم و علیرغم پیگیری های لازم متأسفانه دو ماه بعد گزارش کردند که یکی از این کودکان بلحاظ عدم دستیابی به دارو جان خود را از دست داده است.
بنابراین سئوال اساسی از اتحادیه اروپا این است که اگر در راستای حقوق بشر، نگرانی های خاصی در حوزه حقوق مدنی و سیاسی در قبال ایران دارد، چرا در این زمینه سلیقه ای و گزینشی عمل می کند آنطور که از یکسو با ابراز تأسف و موضع گیری شدیداللحن، به حمایت از سوژه های ویژه در داخل پرداخته و از سویی دیگر، چشمان خود را در مورد نقض حقوق بنیادین و اولیه انسانی شامل حق بر حیات و حق بر سلامت که در پیشانی حقوق بشر قرار دارند و در سایه تحریم های ناجوانمردانه علیه ایران بارها نقض شده اند، فرو بسته است.
لذا در چنین شرایطی پیشنهاد می شود که اروپا با پرهیز از یکسویه نگری و تک قطبی و در نظر گرفتن مسائل داخلی کشورها و حساسیت موضوع امنیت، به اتخاذ سیاستی مسئولانه، منطقی و همه جانبه نگر در حوزه حقوق بشر اهتمام داشته تا عیار نگرانی حقیقی خود را پیرامون مسأله حقوق بشر در پیشگاه افکار عمومی و وجدان جهانی، نمایان سازد.

 

دکتر محمود عباسی
دبیر مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک
و معاون حقوق بشر و امور بین الملل وزیر دادگستری


Powered by Tetis PORTAL